Power of colour

Have you ever thought about why we like certain colours and dislike others? Colour preferences seem to lack any rational basis, yet the powerful influence of colour rules our choices in everything - from the food we eat and the clothes we wear to the way we decorate our homes. Some people say that colours reflect our personality. According to others, we choose colours that represent something we lack or need (e.g. blue if we want to relax or red if we need more energy). There are no proofs for that, though. According to a study of American scientists, we prefer a particular colour because we associate it with a positive experience we had in the past. If we increasingly experience pleasure in something we bought in a particular color, we will tend to chose similar objects in the future with the same colour.  This leads to a self-perpetuating situation. I can see that pattern in life. I prefer strong colours and it's reflected not only in what I wear but also in how my house is decorated (white walls but decoration in deep colours) and even in what I eat (the more colourful my dish is, the better). As my experience with bold colours is positive, I tend to buy objects and clothes in the same colours. Have you noticed the same pattern in your lives? What colours do you prefer?  

¿Alguna vez habéis pensado por qué determinados colores nos gustan más que los otros? Las preferencias de colores parecen carecer de fundamento racional, sin embargo, la influencia del color gobierna nuestras decisiones en todo - de los alimentos que consumimos y la ropa que nos ponemos a la forma en que decoramos nuestras casa. Algunas personas dicen que los colores reflejan nuestra personalidad. Según otros, elegimos los colores que representan lo que nos falta (por ejemplo, elejimos el azul si necesitamos tranquilidad o el rojo si nos falta energía). No hay pruebas de que estas opiniones sean ciertas. Según un estudio de científicos estadounidenses, preferimos un color en particular porque lo asociamos con una experiencia positiva que hemos tenido en el pasado. Si cada vez experimentamos placer en algo que compramos en un color particular, vamos a elegir objetos similares del mismo color en el futuro. Esto se autoperpetúa. He notado este patrón en mi vida cotidiana. Prefiero los colores intensos y eso se refleja no sólo en lo que me pongo, sino también en la manera como he decorado mi casa (las paredes blancas pero los detalles de colores fuertes) e incluso en lo que como (más colorido mi plato, mejor). Como mis experiencias con los colores llamativos son positivas, suelo comprar objetos y ropa en los mismos tonos. ¿Habéis notado el mismo patrón en vuestras vidas? ¿Cuales son vuestros colores preferidos?

Czy zastanawialiście się kiedyś dlaczego wolimy niektóre kolory od innych? Pozornie preferencje kolorystyczne nie mają żadnego uzasadnienia, ale w znaczący sposób wpływają na nasze codzienne wybory - od ubrań, przez jedzenie, po dekorację wnętrz. Niektórzy uważają, że kolory odzwierciedlają charakter. Inni stoją na stanowisku, że określone kolory uzupełniają nasze usposobienie (np. błękit dodaje spokoju, a czerwień - energii). Te popularne opinie nie są jednak potwierdzone. Amerykańscy badacze dowiedli natomiast (swoją drogą, czy jest coś, co nie zostało zbadane przez amerykańskich naukowców?), że nasze preferencje wynikają z pozytywnych doświadczeń w przeszłości. Jeśli dany kolor kojarzy nam się z miłą sytuacją, to będziemy stale sięgać po rzeczy w tych samych kolorach. One z kolei będą nam dostarczać kolejnych pozytywnych wrażeń. To jak samonapędzający się mechanizm. Zauważyłam u siebie podobny schemat. Moje upodobanie do intensywnych kolorów ma odbicie w zawartości szafy, wystroju domu (białe ściany, dodatki w nasyconych barwach), a nawet w jedzeniu (im więcej kolorowych jarzyn na talerzu, tym lepiej). Pozytywne doświadczenia związane z tymi barwami sprawiają, że jeszcze częściej po nie sięgam. Czy też widzicie u siebie taki mechanizm? Jakie kolory lubicie najbardziej?

Every woman should...

The blogosphere and glossy magazines are full of tips. "Every woman should have in her wardrobe ..." "This season you must have ...", "If you didn´t wear it for a year, get rid of it" "This is timeless!", "Always/never wear a handbag and shoes in the same color ", etc, etc. I'm deeply against this kind of advice. For instance, I should have a white shirt in my wardrobe because it supposedly goes with everything and it's timeless. Perhaps, but not for me. Since I was a child I haven't liked white, collared blouses and I can live without them (it would be difficult without at least one "little black dress" or a trench coat, though). Getting rid of clothes I didn't wear for a year? I would have significantly more free space in my wardrobe. That's for sure. But I would almost certainly regret it after a month or two because something that I threw out would go perfectly with other clothes. Besides, I have lots of items that tell some stories-new collections wouldn´t replace them. What about shoes and handbags? Should their colours match or not? As we want. In the past they always had to match. Now they shouldn't. But who cares? If we don't hold to so many rules anymore, why shuld we estblish another one. And which statements about fashion are you against?  

La blogosfera y las revistas de moda están llenas de consejos. "Cada mujer debe tener en su armario ..." "Tienes que llevar ..." "¡Esto es atemporal!", "Si no te lo has puesto en un año, deshazte de ello", "Siempre / nunca lleves un bolso y los zapatos en el mismo color ", etc, etc Estoy profundamente en contra de este tipo de consejos. Por ejemplo, debería tener una camisa blanca en mi armario porque supuestamente va con todo y es atemporal. Tal vez, pero no para mí. Desde que era peque no me han gustado blusas blancas con cuello y puedo vivir sin ellas (sin embargo, podría ser difícil sin por lo menos uno "pequeño vestido negro" o una gabardina). ¿Debería deshacerme de la ropa que no llevaba un año? Tendría mucho más espacio libre en mi armario. Eso sí. Pero seguramente me arrepentiría de haberlo hecho después de un mes o dos al darme cuenta de que esta prenda iría perfectamente con otras más. Además, tengo un montón de prendas que ya llevan años en mi armario y cada una tiene su historia. Las nuevas colecciones no podrían reemplazarlas. ¿Y los zapatos y los bolsos? ¿Sus colores deberían coincidir o no? Si nos gusta que coincidan, ¿por qué no? En el pasado siempre tenían que coincidir. Ahora - no. ¿Pero por qué no? si así a veces nos gusta. ¿Y vosotras, ¿con que consejos sobre la moda y estilo no estáis de acuerdo?

Blogosfera i kolorowe pisma pełne są porad stylistek. "Kazda kobieta powinna mieć w szafie...", "Postaw na...", "Musisz to mieć", "To jest ponadczasowe!" "Nie założyłaś danej rzeczy przez rok? Wyrzuć ją!", "Zawsze noś/nigdy nie noś torebki i butów w tym samym kolorze" itp, itd. Tego typu rady budzą mój wewnętrzny sprzeciw i staram się je omijać szerokim łukiem. Powinnam mieć np białą koszulę, bo będzie pasować do wszystkiego, a w ogóle jest po-nad-cza-so-wa. Ja jednak białych bluzek z kołnierzykiem nie lubię od dziecka i świetnie mogę się bez nich obyć (natomiast bez chociaż jednej "małej czarnej" i trencza byłoby mi trudno). Miałabym się pozbyć rzeczy, których nie nosiłam przez rok albo dłużej? Moja szafa by się na pewno przerzedziła, ale pewnie za miesiąc-dwa, może za pół roku, żałowałabym, że pochopnie oddałam coś, co by mi teraz pasowało idealnie do innych ubrań (co nie znaczy, że nie robię czystek w garderobie co jakiś czas, ale staram się rozdawać rozważnie). Mam rzeczy, do których wracam po długim czasie, nawet po latach, bo mają swoją historię, może nawet "duszę". Nowe kolekcje by ich nie zastąpiły. Buty i torebki-jakie nosić? Takie, jakie chcemy. Kanonem elegancji było kiedyś dopasowanie kolorem torebki i butów. Teraz jest jest to passé. Tylko czy należy się tym przejmować? Skoro nie trzymamy się już sztywnych reguł to po co w takim razie narzucać kolejną: o butach i torebce zawsze w innym kolorze. A Wy, z jakimi wyświechtanymi frazesami na temat mody i stylu się nie zgadzacie?

Wearing: Promod blazer, No name top (old), H&M trousers, Parfois bag, Lefties belt

Now and then

Do you remember life without the Internet, social media, blogs or even mobile phones? The times when we all used only landlines and sent paper letters? When we were finding our way using paper maps and looking up large encyclopedias for information? It wasn't so long ago, after all, but the image of that world is becoming blurred in our memory. We cannot imagine life without the internet. How many things can we do faster and easier now! We communicate, work, pay bills, do shopping, travel much easier and more efficiently than before. In addition, surprisingly, the world has shrunk. Not only do we contact our family and friends who live overseas, but also exchange information and views with people we do not know the "real world" and probably, if not for the internet, we would have never got to know. We are 'moving' our lives to the Internet. We get to know from Facebook and Instagram what our friends have been up to (but do we necessarily want to know what they had for breakfast, lunch or dinner?). We are becoming more and more addicted to virtual world. On one hand, we "move" our real world to the Internet, but on the other we are searching for each time stronger sensations and stimulations on the Internet. Are simple emotions, enchantment with nature, painting or someone's reaction not enough for us anymore? As always, I'm very curious what your views are.

¿Os acordáis como era la vida cuando no había Internet, redes sociales, blogs o incluso sin los teléfonos móviles? ¿De los tiempos cuando todos utilizábamos sólo los teléfonos fijos y enviábamos las cartas de papel? ¿Cuando nos encontrábamos nuestro camino usando los mapas y buscábamos información en las enciclopedias grandes? No fue hace tanto tiempo, después de todo, pero la imagen de ese mundo se está volviendo borrosa en nuestra memoria. Ya no podemos imaginarnos nuestra vida sin Internet. ¡Cuántas cosas podemos hacer más rápido y más fácil ahora! Nos comunicamos, trabajamos, pagamos las facturas, vamos de compras, viajamos mucho más fácil y más eficiente que antes. Además, es sorprendente que el mundo se ha reducido tanto. No sólo nos comunicamos con la familia y los amigos que viven lejos, sino también intercambiamos información y opiniones con la gente que no conocemos en el "mundo real" y, probablemente, si no fuera por el Internet, nunca habríamos llegado a conocer. Estamos 'trasladando' nuestras vidas al Internet. Nos enteramos de lo que están haciendo nuestros amigos por Facebook e Instagram (¿de verdad queremos saber lo que tenían para el desayuno, el almuerzo o la cena?). Nos estamos convirtiendo en adictos al mundo virtual. Por un lado, ponemos más y más de nuestra vida real al Internet, pero por otro lado cada vez buscamos las sensaciones más intensas en la red. ¿Las cosas e emociones sencillas ya no son suficientes para nosotros? Como siempre, estoy muy curiosa por conocer vuestras opiniones al respecto. 

Czy pamiętacie jeszcze świat bez Internetu, portali społecznościowych, blogów, a nawet komórek? Czasy, gdy dzwoniło się z telefonu stacjonarnego, wysyłało papierowe listy, zabierało na wakacje mapę i atlas samochodowy lub zwyczajnie pytało o drogę? Gdy szukało się informacji w stojącej na półce encyklopedii sprzed paru lat? No właśnie. To nie było przecież tak dawno, ale obraz tamtego świata powoli zaciera się w naszej pamięci. Już nie wyobrażamy sobie życia bez Internetu. Ile spraw udaje nam się załatwić szybciej i łatwiej! Komunikujemy się, pracujemy, płacimy rachunki, robimy zakupy, przemieszczamy się, dużo prościej i skuteczniej niż dawniej. W dodatku świat na naszych oczach zaskakująco się skurczył. Nie tylko kontaktujemy się z rodziną i znajomymi mieszkającymi daleko, ale także wymieniamy informacje i poglądy z ludźmi, których nie znamy w "realu" i pewnie, gdyby nie internet, nigdy byśmy nie poznali. Do internetu coraz bardziej przenosimy nasze życie. O tym, co dzieje się u znajomych dowiadujemy się z Facebooka, Instagrama i innych portali. Czasem nawet wiemy więcej niż byśmy chcieli (czy musimy koniecznie wiedzieć, co jedli danego dnia na śniadanie, obiad czy kolację?). Coraz bardziej uzależniamy się od wirtualnej rzeczywistości. Z jednej strony to, co ma miejsce w "realu" przenosimy do sieci, a z drugiej, w wirtualnym świecie szukamy coraz to nowych, mocniejszych wrażeń, bodźców, stymulacji i coraz nowszych informacji. Czy nie za bardzo się w tym zatracamy? Czy proste przeżywanie, zachwyt przyrodą, obrazem, czyjąś reakcją, już przestaje nam wystarczać? Jestem jak zawsze ciekawa, jakie jest Wasze zdanie.

It's good to be back

It feels a bit strange to come back here after such a long time. I'm even a bit nervous posting something again. Lately, I've been so crazy busy at work that I haven't even noticed when February has ended and March has started. Everything's been going so fast. Not only because of my work but also due to some changes coming up in my life. I'll tell you more about them soon. I must admit I've missed this virtual world. It's good to be back, finally!

Al volver a la blogosfera después de tanto tiempo una se siente un poco rara. Últimamente he tenido muchísimo trabajo y ni siquiera me he dado cuenta como y cuando ha pasado febrero y ha llegado  marzo. ¡Ya casi estamos en primavera! Han pasado muchas cosas y otros cambios están por llegar. Ya os lo contaré más adelante. Tengo que admitir que he echado de menos el mundo virtual y mi pequeño rinconcito. ¡Qué bueno es estar de vuelta!

Trochę dziwnie czuję się, wracając do blogosfery po takiej przerwie. Mam nawet coś na kształt tremy, publikując kolejny post po tak długiej nieobecności. Ostatnio życie pozablogowe całkowicie mnie pochłonęło. Nawet nie zauważyłam, kiedy minął luty, nastał marzec i zrobiło się wiosennie. Porwał mnie szalony wir pracy, a panująca do niedawna aura nastrajała jedynie do spędzania nielicznych wolnych chwil pod kocem z kubkiem gorącej herbaty. Oprócz tego mój czas i uwagę zaprzątały nadchodzące zmiany. Ale o tym wkrótce. Muszę przyznać, że brakowało mi tego wirtualnego świata i mojego skrawka przestrzeni w sieci. Cieszę się, że już wróciłam.

Sunday stroll

In one of my recent posts I mentioned some changes that were going to happen. Even though Barcelona will of course remain our city, my and my husband's carrer plans temporarily will be related with another vibrant and fascinating city-London. That is why today I would like to share with you some things that make me love London.

En unas de mis entradas anteriores mencioné los cambios que estaban por venir. Por supuesto, Barcelona sigue siendo nuestro lugar en el mundo pero por algún tiempo mí marido y yo vamos a desarollar nuestras carreras profesionales en Londres. 

W jednym z ostatnich postów pisałam o czekających mnie i mojego męża zmianach. Mimo, że Barcelona pozostaje naszym miastem, to nasze plany zawodowe czasowo związane są z innym fascynującym i tętniącym życiem miastem, a mianowicie z Londynem. 

That is why today I would like to share with you some things that make me love London:

1. Parks. Huge green spaces in the center of the city. Ideal for picnics, romantic strolls and cycling. Everybody, from children to retired people, will find there something for themselves. 

2. Street fashion. Nowadays London has been one of the fashion capitals. However, what is really inspiring is what you can see  on the streets. London street fashion is edgy, extravagant and urban chic. 

3. Museums. Vast collection of world art and design, as well as scientific and technology exhibitions. All of this in interactive and modern form. And without ticket purchase queues as there are no tickets. I was spending hours in my favourite museum-Victoria & Albert, admiring countless works of decorative art and having breaks in the inner garden. 

4. Antiques markets. With famous Portobello Road Market in Notting Hill and vivid, alternative and edgy Camden Market on the top of the list. Vintage clothes, interesting jewellery, second-hand books, food from all around the world. You can find everything there. A unique athmosphere for sure. 

5. Red. As cliche as it sounds, I just love red buses and telephone boxes. Pops of red go so well with grey and white facades of victorian houses.

Hoy querría compartir algunos motivos que me hacen amar a Londres:

1.Los parques. Enormes areas verdes en el centro de la ciudad. Perfectos para montar en bicicleta, pasear o hacer picnics. Cada uno - desde los más pequeños hasta los jubilados, encontrará algo que hacer. 

2. La moda callejera. Londres se ha convertido en una de las capitales de la moda pero lo que es más inspirador es como se viste la calle. La moda londinense es desenfadada, arriesgada y urbana. 

3. Los museos. Los objetos de arte, diseño, sciencia y technología de todos los continentes. Todo interactivo y multimedial. Y sin colas para comprar las entradas porque... no hay entradas. En mí museo favorito de Londres-Victoria & Albert, solía pasar horas mirando las obras del arte decorativo y descansando en el jardín interior.

4. Los mercados callejeros. Empezando por famosísimo Portobello Road Market en Notting Hill y alternativo y vibrante Camden Market. Allí encontraremos de todo: ropa vintage y retro, joyas, libros, vinilos, muebles, ceramica. Y el ambiente único. 

5. El rojo. Puede sonar cliché pero los buses, cabinas y buzones rojos simplemente me encantan. Qué bien combinan con las fachadas grises y blancas de las casas victorianas. 

Dlatego chciałabym się podzielić tym, co sprawia, że uwielbiam Londyn:

1. Parki. Ogromne połacie zieleni w centrum miasta. Miejsce odpoczynku i wytchnienia. Miejsce na pikniki, romantyczne spacery i rowerowe przejażdżki. Każdy, niezależnie od grupy wiekowej, znajdzie tu coś dla siebie: od dzieci po staruszków.

2. Moda uliczna. Londyn to obecnie jedna ze stolic mody, ale to, co najbardziej inspirujące można zobaczyć na ulicy. Swoboda, odwaga, ekstrawagancja. Po prostu-miejski luz.

3. Muzea. Bogate zbiory dzieł sztuki, szczególnie rzemiosła artystycznego, czy eksponaty związane z nauką i techniką przestawione w nowoczesnej, interaktywnej oprawie. A w dodatku nie ma kolejek do kas biletowych, bo nie ma kas. W moim ulubionym londyńskim muzeum, Victoria & Albert, kiedyś jako studentka spędzałam  godziny oglądając niezliczone eksponaty, a w przerwach odpoczywałam przy fontannie w wewnętrznym ogrodzie.

4. Targi uliczne. Na czele oczywiście ze słynnym Portobello Road Market w urokliwym Notting Hill czy oryginalnym Camden Market. Ubrania vintage, ciekawa biżuteria  antyki, płyty, książki, jedzenie z rożnych stron świata.  Można tam znaleźć prawie wszystko, a szczególnie - unikalną atmosferę.

5. Czerwień. Jakkolwiek banalnie by to nie brzmiało, ale uwielbiam czerwone autobusy, skrzynki pocztowe i budki telefoniczne. Czerwień idealnie kontrastuje z szarością i bielą wiktoriańskich fasad. 

Top: local shop (Barcelona); Skirt: Zara Kids; Bag: Promod; Necklace?; Flats: New Look, Bracelet: Sfera

Deep shade of blue

  

Recently I have been in love with electric blue. My fascination started last year with a shirt in this colour. Now I love everything that is cobalt and only my common sense stops me from buying each and every possible garment in this deep shade of blue. Cobalt has many advantages and one of them is that it matches very well with many other colours, like white, black, gold, silver or coral. Love should be mutual and if it comes to colours - it has to be. Then it is "our" colour. Do you like electric blue? What are your colours?

Últimamente estoy enamorada del azul klein. Mi fascinación empezó el año pasado con una camisa de este color. Ahora me encanta todo del azul eléctrico. Solo gracias a mí sentido común no me he comprado todas las prendas posibles de este tono :) El azul klein tiene muchas ventajas, entre ellas es esta que queda muy bien con muchos otros colores, como: blanco, negro, dorado, plateado o coral. El amor debería ser mutuo. Y cuando se trata de colores-tiene que ser así. Si lo es podemos decir que este color es "nuestro". Y a vosotras, ¿os gusta azul klein? ¿Cuales son vuestros colores?

Maj wybuchł miłością... do kobaltu. Zaczęło się w zeszłym roku od niewinnego flirtu, pod postacią koszuli w tym kolorze, który tej wiosny przerodził się w głębokie uczucie. Wszystko, co jest w tym odcieniu niebieskiego podoba mi się i tylko zdrowy rozsądek powstrzymuje mnie od nabycia każdej możliwej części garderoby w tym kolorze. Kobalt ma dużo zalet, w tym tę, że pasuje do wielu innych barw, takich jak biel, czerń, złoto, srebro czy koral. Szczęśliwa miłość to ta odwzajemniona. Także jeśli chodzi o kolory. Jeśli jest, to mamy do czynienia z "naszym" kolorem. A jakie są Wasze?

Dress: Mango; Blazer, bag: Promod; Necklace: Sfera; Wedges: Fosco; Belt: Lefties

Zebra touched by colour

No, I am not going to write that black & white is one of the hottest trends of this season. Or that this combo is actually eternal and never out of fashion. I am not going to describe each and every part of my outfit neither as there is nothing new here. Zebra pants (as my husband calls them) appeared already in this post, the shirt-here and the blazer in this outfit. Not to mention the shoes that were almost everywhere. Now everything has been mixed in a new look. What do you think about zebra touched by colour? 

No os voy a escribir que la combinación de blanco y negro, que nunca pasa de moda, viene pisando muy fuerte esta primavera. Seguro que ya os habéis dado cuenta :) Tampoco  voy a describir las prendas de este look porque ya todo había aparecido en el blog. Los pantalones Zebra (como los llama mi marido) formaban parte de este look, la camisa apareció aquí y la blazer se estrenó en este post. Los complementos también os los había mostrado antes. Ahora lo he mezclado todo en un look diferente. ¿Que os parece?

Nie będę pisać, że w tym sezonie modna jest czerń i biel. Nie wspomnę też, że połączenie tych dwóch kolorów jest tak naprawdę ponadczasowe i nigdy z mody nie wychodzi. Tego się tutaj na pewno nie dowiecie :) Obiecuję też, że nie opiszę poszczególnych części mojego stroju, bo już wszystko było. Spodnie Zebry (jak nazywa je mój mąż) pojawiły się tutaj, koszula - w tym zestawie, a marynarka miała premierę tu. Dodatki też kiedyś pokazywałam, a o butach to już nawet nie wspomnę - tak często tu goszczą  Teraz wszystko zmieszane zostało na nowo. Co sądzicie o "zebrze" z dodatkiem koloru? 

Trousers: Zara (old); Shirt: Bershka %;  Blazer, bag: Promod ('12); Necklace: Parfois; Wedges: Fosco

Plan B

A plan to go to the south of France for a short vacation was quite spontaneuos and last-minute. Only 1,5 h by car and we arrived to small and picturesque town-Cerbère. Summer without an outfit with white shorts? Impossible! I love lively and summery colours of this oversize t-shirt that I paired them with. The wedges I was wearing are not only the most comfortable ones that I have, but also match with almost all my summer clothes. 

Have a great week! Kisses!

El plan de ir de pequeños "vacaciones" al sur de Francia fue muy espontaneo. Solo 1,5 h de viaje en coche y llegamos a pequeño y pintoresco pueblo - Cerbère. ¿El verano sin un look con el short blanco? ¡Imposible! Lo combiné con la camiseta oversize de colores vivos y llamativos que me encantan. Las cuñas que llevaba no solo son comodísimas pero también combinan con casi toda mi ropa veraniega. 

¡Qué tengáis muy buena semana! ¡Besos!

Plan, żeby pojechać na krótkie "wakacje" na południe Francji pojawił się dosyć spontanicznie i w ostatniej chwili. Tylko 1,5 godziny jazdy samochodem i znaleźliśmy się w malowniczym miasteczku Cerbère. Lato bez białych szortów? Niemożliwe! Połączyłam je z koszulką typu oversize w żywe, intensywne kolory, które uwielbiam. Koturny, które miałam na sobie nie tylko są wyjątkowo wygodne, ale także pasują do prawie wszystkich moich letnich ubrań.

Udanego tygodnia! Pozdrawiam serdecznie!

T-shirt: Promod (sales '12); Shorts: H&M (old); Wedges: Fosco; Bag: Mango