Showing posts with label Navy blue. Show all posts
Showing posts with label Navy blue. Show all posts

9.12.14

Small big change


It takes time to make certain decisions. Sometimes a bit less, sometimes a bit more and sometimes... 15 years! Yes, for the first time since I was in high school I have short hair. Well, I move to new locations more often then I change my hairstyle :)

Algunas decisiones requieren tiempo. Algunas menos, algunas más y algunas... ¡15 años! Sí, la última vez tenía el pelo corto en el instituto. Pues... más a menudo me mudo que cambio peinado :) 

Do niektórych zmian trzeba dojrzeć. Trwa to czasem krócej, czasem nieco dłużej, a czasem...15 lat (sic!). Tak - ostatni raz krótkie włosy miałam na początku liceum. No cóż, zdecydowanie częściej zmieniam miejsce zamieszkania niż fryzurę :) 

8.6.14

Live more, need less


I mentioned "Stuffocation" here some time ago (CLICK), but only recently I have read the book of trend forecaster James Wallman. This position is very well documented and you can read it almost at one sitting. According to Wallman not only are we surrounded by too much stuff, but but mainly that we are getting tired of consuption. Nowadays, we have an abundance of material goods within our reach. Buying goods, increasing material status, gathering too many useless objects or clothes do not bring us a long-term joy or satisfaction. Reading this book, I was just about to move and decorate my new house. So I had some mixed feelings. On the one hand, a larger space is -especially now - a necessity, but also there is a pleasure resulting from this larger space, nice garden and beautiful items). On the other hand, there was a reflection on these material needs (are they so much needed?). 

What does Wallman propose then? He's not calling for minimalism. He does not encourage to radically reduce the number material goods we posess to, for example, 100. He does not promote an attitude of total indifference or even laziness neither. Wallman draws attention to the fact that experiences give us long-lasting sense of satisfaction in comparison to material goods. There are more unique, personalized, just more "ours". Even some not very good experiences stay in our memory as way better than they were in reality. I guess everyone remebers at least one a bit unsuccessful trip, let's say it was raining for two days. What will we remember about it? People with whom we were there, a beautiful view or even great food that we tried there. Basically we will probably remember it as a rather positive experience after all. Can say the same thing about stuff we buy? Not really. A bad purchase is simply a bad purchase. And a good one, too. Our joy will not last long. 

What are experiences? It can be a walk, cinema, trip, sport. Of course, it is often associated with buying goods such as, for instance, sports equipment, but in this case they serve as a means to an end, not an end in itself. As usual, I'm curious what your opinions are. 


Hace algún tiempo escribí acerca de "Stuffocation"(PINCHA AQUI), pero sólo recien he leído el libro entero de pronosticador de tendencias James Wallman. Esta posición está muy bien documentada y se la puede leer casi de un tirón. Según Wallman no sólo estamos rodeados de demasiadas cosas, pero sobre todo, estamos ya un poco cansados ​​de consumismo. Hoy en día, tenemos una abundancia de bienes materiales a nuestro alcance. Pero demasiados objetos o prendas no nos dan la satisfacción a largo plazo.
Leyendo este libro estaba a punto de moverse y decorar mi casa nueva. Así que tuve algunos sentimientos contradictorios. Por un lado, un espacio más amplio es-sobre todo ahora - una necesidad, pero también hay un placer resultante de este espacio más grande, del jardín y muebles bonitos). Por otro lado, tuve na reflexión sobre estas necesidades materiales (¿necesito tanto?.¿Qué entonces propone Wallman en su libro? No está a favor del minimalismo. No quiere animarnos a reducir el número de cosas materiales a, por ejemplo, 100. No promueve una actitud de indiferencia total. Simplemente llama nuestra atención sobre el hecho de que las experiencias nos dan la sensación de satisfacción mucho más duradera en comparación con los bienes materiales. Son únicas, personalizadas, más "nuestras". Incluso algunas experiencias no tan buenas se quedan en nuestra memoria como mucho mejores de lo que eran en realidad. Supongo que todos hemos hecho un viaje un poco desepcionante, por ejemplo estaba lloviendo a mares durante dos días. ¿De que nos vamos a acordar? De las personas que estaban con nosotros allí, de una hermosa vista o incluso de la comida que probamos. Básicamente, en nuestros recuerdos esta experiencia erá bastante positiva. ¿Se puede decir lo mismo acerca de lo que compramos? En realidad no. Una mala compra es simplemente una mala compra. Y una buena también es sólamente una compra. Nuestra alegría por un objeto nuevo no durará por mucho tiempo.Una experiencia puede ser por ejemplo un paseo, una salida al cine o al teatro, un viaje, el deporte. Por supuesto, a menudo necesitamos cosas para realizar experiencias, por ejemplo el equipamiento deportivo, pero en este caso los objetos sirven como un medio para un fin, no un fin en sí mismo. Como siempre, espero vuestras opiniones. 

O "Stuffocation" pisałam już jakiś czas temu (KLIK), ale dopiero dosyć niedawno przeczytałam zapowiadaną wtedy książkę prognostykatrendów Jamesa Wallmana. Jest to pozycja solidnie udokumentowana i czyta się ją niemalże jednym tchem. Wallman pisze nie tylko o tym, że otocza nas zbyt wiele przedmiotów, ale przede wszystkim o zjawisku, które ja też zaczynam powoli zauważać wokół siebie, a mianowicie, o tym że jesteśmy już trochę zmęczeni konsumpcją. Mamy dóbr materialnych pod dostatkiem i są one na wyciągniecie ręki. Nie musimy "zdobywać", a gromadzenie nie daje długoterminowej satysfakcji. Otaczanie się zbyt wieloma przedmiotami czy posiadanie ogromnej ilości (przypadkowych) ubrań nie sprawi, że będziemy bardziej zadowoleni. 
Czytając Stuffocation" byłam właśnie przed przeprowadzką i urządzaniem domu. Dlatego miałam trochę mieszane uczucia. Z jednej strony, oczywiście większy metraż to teraz dla mnie konieczność, ale też przyjemność wynikająca z przestrzeni, ogródka i - tak - ładnych przedmiotów. Ubrania, nie da się ukryć, też lubię i zajmują w moim życiu (dosłownie) sporo miejsca, na co narzeka mój mąż :) Z drugiej strony, na ile te materialne potrzeby są "potrzebne"? 
Wracając do Wallmana, co jest według niego, odpowiedzią na "stuffocation"? Może to zaskakujące, ale wcale nie minimalizm. Nie ograniczenie przedmiotów do np. 100 najpotrzebniejszych rzeczy. Nie postawa pt. "jest mi to obojętne". Zamiast tego zwraca uwagę na fakt, że trwalsze poczucie zadowolenia i satysfakcji niż przedmioty dają doświadczenia i przeżycia. Są bardziej unikalne, spersonalizowane, po prostu są "nasze". Mało prawdopodobne, że ktoś przeżyje dokładnie to samo i w taki sam sposób jak my. Nawet nie w pełni udane doświadczenia po czasie wydają nam się bardziej pozytywne, bo tak je zapisaliśmy w pamięci. Chyba każdy ma za sobą jakiś wyjazd, który trochę nie wypalił, bo np. przez dwa dni lało jak z cebra. Co przechowujemy jednak w naszych wspomnieniach?  Ludzi, z którymi byliśmy, piękny widok lub chociażby świetne jedzenie, którego wtedy spróbowaliśmy. Czyli pamiętamy o tym, co pozytywne i to będziemy kiedyś wspominać. Czy to samo możemy powiedzieć o przedmiotach? Nieudany zakup pozostanie nieudanym zakupem. Tak samo zresztą jak udany. Z nowej rzeczy cieszymy się krótko. "Doświadczenie" to może być spacer, wyjście do kina, wycieczka, sport itp. Oczywiście często wiąże się to z kupnem przedmiotów np. sprzętu sportowego, ale w tym wypadku służą one jako środek do celu, a nie cel sam w sobie.
Jak zwykle jestem ciekawa Waszych opinii. 



25.5.14

Favourites lately


I have disappeared again but I promise that you will see me here more often now. And more of me too :) After this brief introduction I'd like to tell you about some things that have recently impressed me.
  • Natural oils: argan, avocado and coconut. I practically replaced the traditional cosmetics with them and I'm extremely happy with the results. It started a few months ago with argan oil. I'm sure that you've already heard a lot about this 'magic' oil. I've been using it instead of facial and eye creams and I must admit - it's fantastic. I've been also using avocado oil with rosehip (in turns with argan oil) and coconut oil instead of body lotion.
  • Biography of Helena Rubinstein- speaking of cosmetics, I've read the biografy of Helena Rubinstein 'The woman who invented beauty'. Although I had heard quite a lot about the book itself before I didn't know much about Madame (as she used to be called). This extraordinary, ruthless lady was born in the end of the 19th century in Cracow to a modest, Jewish family. Thanks to her diligence, determination and unique business vision ahead of her time she revolutionised beauty industry and built a cosmetics empire that spanned the world. You can read her biography in one sitting. 
  • Spotify - music streaming service. A great way to listen to the whole algums of your favourite artists, as well as getting to know the new ones. 
  • 'The Glamour of Italian Fashion' exhibition in Victoria & Albert Museum - presents Italian fashion from the end of the Second World War to the present day. Fashion has been an Italian trademark and export good for years, as it was well known for its excellent quality and style. Nowadays, the reputation of Italian fashion companies and fashion houses has suffered mainly due to political scandals, economic crisis, Chinese factories. The exhibition tries to find the answer to the question what will 'Made in Italy' mean in future. 
De nuevo he desaparecido de la blogosfera por algún tiempo pero ahora os prometo que me vais a ver por aquí más a menudo. Y también vereís más de mí :) Después de esta breve introducción me gustaría hablaros de algunas cosas que me han impresionado últimamente. 

  • Los aceites naturales : de argán, de aguacate y de coco. Prácticamente he sustituido los cosméticos tradicionales con ellos y estoy muy contenta con los resultados. Empeze hace unos meses con aceite de argán. Estoy segura de que ya habeís oído mucho sobre este aceite "magico" . Yo lo estoy utilizando en lugar de cremas faciales y controno de ojos. Y debo admitirlo: ¡es fantástico! También estoy utilizando el aceite de aguacate con rosa mosqueta (en turnos con aceite de argán) y el aceite de coco (en lugar de leche corporal).
  • Biografía de Helena Rubinstein- hablando de cosméticos, hace poco he leído la biografía de Helena Rubinstein 'La mujer que inventó la belleza'. Aunque ya había escuchado bastante sobre el libro en sí, no sabía casi nada de la 'Madame' (como la solían llamar). Esta mujer extraordinaria y de caracter muy fuerte (y dificil) nació a finales del siglo 19 en Cracovia en el seno de una familia judía muy humilde. Con su diligencia , determinación y visión de negocio adelantada a su tiempo revolucionó la industria de la belleza y construyó un imperio de cosméticos que se extendió por el mundo .
  • Spotify - una aplicación de reproducción de música. Una gran manera de escuchar a los albumes completos de nuestros artistas favoritos, así como llegar a conocer a los nuevos.
  • 'El glamour de la moda italiana' exposición en el Museo Victoria & Albert en Londres - presenta la moda italiana desde el final de la Segunda Guerra Mundial hasta nuestros días. La historia se explora a través de las personas y organizaciones clave que han contribuido a su reputación de calidad y estilo. La moda italiana ha destacado la calidad excepcional de las técnicas, materiales y experiencia que le han dado renombre internacional a Italia. Hoy en día, la reputación de las empresas de moda italiana y casas de moda ha sufrido, principalmente debido a los escándalos políticos, la crisis económica , fabricación en China. La exposición trata de encontrar la respuesta a la pregunta que va a significar "Hecho en Italia" en el futuro.

Znowu zniknęłam na dłużej, ale teraz będzie mnie tu więcej. Dosłownie i w przenośni :) Bez długich wstępów przejdę do listy moich ostatnich "odkryć":
  • Naturalne olejki: arganowy, z awokado i kokosowy. Tematu kosmetyków nigdy tu nie poruszałam, częściowo ze względu na to, że jestem raczej kosmetyczną minimalistką. Ostatnio poszłam jeszcze o krok dalej i większość kosmetyków zastąpiłam naturalnymi olejkami. Muszę przyznać, że nigdy nie byłam tak zadowolona z rezultatów, a w przeszłości próbowałam już rożnych specyfików, z różnych półek cenowych. Zaczęło się od słynnego już olejku arganowego. Pewnie słyszycie o nim ze wszystkich stron. Ja też. Początkowo nie byłam przekonana do jego "cudownych" właściwości, ale od kilku miesięcy stosuję go regularnie i, co ważne- w czystej postaci - zamiast kremu na twarz i pod oczy, i rzeczywiście - jest rewelacyjny! Niedawno zaczęłam również używać olejku z awokado z wyciągiem z dzikiej róży (też na twarz i pod oczy, na zmianę z arganowym) oraz oleju kokosowego zamiast balsamu do ciała. 
  • Biografia Heleny Rubinstein-skoro już o kosmetykach mowa, to jakiś temu przeczytałam biografię Heleny Rubinstein "Kobieta, która wymyśliła piękno". O ile o samej książce słyszałam wcześniej całkiem sporo, to o samej Madame (jak ją nazywano)-praktycznie nic. Ta nietuzinkowa kobieta o silnym (i trudnym) charakterze oraz niezwykłej determinacji i pracowitości rozpoczęła rewolucję w świecie urody i stworzyła międzynarodowe imperium kosmetyczne. Urodziła się pod koniec XIX w. w Krakowie, w prostej żydowskiej rodzinie. Jej, jakby to określono dzisiaj, wizja biznesowa, pod wieloma względami wyprzedzała czasy, w których żyła. Jej biografię nie tylko przeczytałam jednym tchem, ale także utwierdziłam się w przekonaniu, że wysoka cena luksusowych kosmetyków to marketingowy chwyt. Ze skutecznością jest różnie (patrz punkt pierwszy tego wpisu). 
  • Spotify-darmowa aplikacja do odtwarzania muzyki udostępnionej online. To już nie nowość, ale ja "odkryłam" ją całkiem niedawno i dzięki niej mogę słuchać w całości albumów ulubionych wykonawców, jak i poznawać nowych. 
  • Wystawa "The Glamour of Italian Fashion" w Muzeum Victoria & Albert-przedstawia włoską modę od końca II Wojny Światowej po czasy współczesne. Moda była przez lata włoskim towarem eksportowym. Wyróżniała ją doskonała jakość materiałów i stylowe, ale jednocześnie nonszalanckie kroje. Obecnie włoskie domy mody i firmy odzieżowe utraciły nieco swój dawny blask i nienaganną reputację, do czego w dużym stopniu przyczyniły się skandale polityczne, kryzys gospodarczy ostatnich lat, produkcja w Chinach. Dlatego jednym z celów wystawy jest próba odpowiedzi na pytanie czym będzie marka "Made in Italy" w przyszłości. 
Chętnie poczytam o tym, co Wam się ostatnio spodobało.


23.11.13

New prefix


The change of prefix from 2 to 3. So I´ll never again be twentysomething. How is it? Almost the same, but not exactly. For example, you´re telling some story about how it was when you were a student and suddenly you realise that you are talking about something that happened 10 years ago! Or one day you get to know that interns in the company where you work were born in the 90s (yes! nine-ties!). A list of new music groups you´ve never heard of is getting bigger and bigger. The same as the number of pictures of cute babies that your friends post on Facebook. Instead of going to parties, more and more often you go to dinner parties. Or sometimes you only meet your friends for lunch. All of you have to wake up early the following day, right? If you were born in the late 80s or in 90s you probably have no clue what I´m talking about here. But don´t worry, one day you will ;)

El cambio de prefijo de 2 a 3. Así que nunca más seré veinteañera. ¿Cómo es? Casi igual, pero no exactamente. Por ejemplo, estás contando una historia sobre algo que pasó cuando eras una estudiante y de repente te das cuenta de que estás hablando de algo que sucedió hace 10 años! O un día te enteras que los internos en la empresa donde trabajas nacieron en los años 90 (¡sí! los años no-ven-ta!). Una lista de los nombres de nuevos grupos músicales que no conoces se hace cada vez más y más larga. Lo mismo pasa con el número de fotos de bebés encantadores que tus amigos publican en Facebook. En vez de salir de fiesta, más y más a menudo te vas con tus amigos a la cena. O a veces sólo vas a almuerzar. Todos tenéis que levantarse temprano el día siguiente, ¿verdad? Si naciste a finales de los años 80 o en los 90 probablemente no tienes ni idea de lo que estoy contando aquí. Pero no te preocupes, eso también te espera ;)

Zmiana prefiksu z 2 na 3, czyli już nigdy nie będę dwudziestoparolatką. Jak to jest z trojką z przodu? Właściwie tak samo, ale jednak pewne znaki, świadczą o tym, że trochę inaczej. Na przykład, opowiadasz o jakiejś sytuacji ze studiów i nagle dociera do Ciebie, że mówisz o czymś, co zdarzyło się 10 lat temu! Albo któregoś dnia zdajesz sobie sprawę, że stażyści w firmie, w której pracujesz urodzili się w latach 90 (tak! Dzie-więć-dzie-sią-tych!). Lista nowych grup muzycznych, o których nie słyszałaś rośnie tak szybko jak liczba zdjęć uroczych bobasów zamieszczanych przez Twoich znajomych na Facebooku. Coraz częściej zamiast na imprezę idziesz z przyjaciółmi tylko na kolację. A czasem to jedynie na lunch. Przecież trzeba wcześnie wstać następnego dnia, prawda?. Jeżeli urodziliście się pod koniec lat 80 lub w latach 90 to pewnie w ogóle nie wiecie w czym rzecz. Ale spokojnie, Was też to czeka ;) 



Wearing: Orsay jacket; Promod bag; H&M hat; my husband´s scarf; Sfera sweater; Zara jeans; New Look wedges; Natura gloves

27.10.13

Geek chic!?


In spite of the fact that for many reasons , also the weather, the south of Europe is and will remain close to my heart, I have to admit , autumn in London, even a bit rainy and foggy, has a lot of charm. Yellow and orange leaves rustling under my feet, warm light, fuzzy sweaters... All these hats, scarves and other layers that we can put on us. Raspberry tea with honey and lemon never tastes better than when the wind is raging outside. You can wrap yourself in a blanket like a cocoon and read. Recently the latest novel of my favourite author, Mario Vargas Llosa, has been published. It is entitled "El héroe discreto" (literally : "Quiet Hero") . The plot comprises of two parallel stories taking place in Llosa´s home country - Peru. Two main characters do not have many things in common despite the fact that they do not passively follow to the course of events and are not afraid to swim against the stream. They are the ordinary people who at some point of their life take an unusual , difficult , even controversial decision and this way they try to change their destiny . In my opinion, "El héroe discreto " is one of the best books of Llosa . Surprisingly for his fans, some "old friends " from his previous novels have appeared there.  Lately I have also "discovered" a great political drama series "House of Cards ", set in Washington, DC . The main character is played by sensational Kevin Spacey . Honestly, I have never seen any production with this actor that wasn't good. Even if it is a series. Of course even in autumn there's no reason to hide at home all the time. Especially when a lot is going on : concerts , cinema (one of the films that I have seen lately and especially liked was "Blue Jasmine" with superb Cate Blanchett), theatre, exhibitions (such as two I have visited recenly in the Design Museum: "The future is here : A new Industrial Revolution" , and "Extraordinary stories about ordinary thing" ). And what are your ways of spending autumn? 

A pesar del hecho de que, por muchas razones , también climáticas, el sur de Europa es y será el más cercano a mi corazón, tengo que admitir , el otoño en Londres , aunque un poco lluvioso y con niebla , tiene mucho encanto. Las hojas amarillas y naranjas crujiendo bajo mis zapatos, la luz cálida y suave, la sensación de ponerme los jersey gorditos... Los gorros,  las bufandas y otras estas capas de ropa que nos podemos poner. Además, una tasa de té con miel y limón tiene el mejor sabor cuando afuera el viento fuerte está soplando. Lo mejor entonces es enrollarse en una manta y leer. Últimamente se ha publicado la última novela de mi escritor favorito, Mario Vargas Llosa. "El héroe discreto" narra dos historias paralelas que tienen lugar en el país natal de Vargas Llosa - el Perú . Dos personajes principales no tienen muchas cosas en común a pesar de que ambos le echan un pulso al curso de los acontecimientos y no tienen miedo de nadar contra la corriente. Ambos son discretos rebeldes que en algún momento de su vida toman una decisión difícil y extraordinaria, y de esta manera tratan de cambiar su destino. En mi opinión, "El héroe discreto" es uno de los mejores libros de Vargas Llosa. Sorprendentemente para sus fans, algunos "viejos conocidos" del mundo vargasllosiano han aparecido en las páginas de su último libro. Últimamente también he "descubierto" una serie política sensacional - "House of Cards", ubicada en Washington. El personaje principal es interpretado por el genial Kevin Spacey. Por cierto, nunca he visto ninguna producción con este actor que no era buena. Incluso si se trata de una serie. Por supuesto, incluso en otoño uno no puede esconderse en su casa todo el tiempo. Especialmente cuando hay muchas cosas para hacer: ir a los conciertos y al cine ( una de las películas que he visto últimamente y me gustó especialmente fue "Blue Jasmine" con excelente Cate Blanchett ), al teatro, a visitar las exposiciones (como dos que he visitado últimamente en el Museo del Diseño : " El futuro ya está aquí : una nueva revolución industrial " y " Las historias extraordinarias sobre las cosas ordinarias" ) . ¿Y cuáles son vuestras formas de pasar el otoño?

Pomimo tego, że z wielu względów, także pogodowych, południe Europy jest i będzie mi najbliższe, to muszę przyznać, że typowa złota jesień, nawet trochę deszczowa i mglista, ma dużo uroku. Szeleszczące pod stopami żółto-pomarańczowe liście, ciepłe światło, szorstkość grubego swetra na skórze... Te wszystkie czapki, szaliki i inne warstwy, które możemy na siebie ponakładać.  Herbata z malin z miodem i cytryną, która smakuje najlepiej, gdy za oknem hula wiatr. Wtedy można otulić się ciepłym kocem i czytać.  Ostatnio ukazała się najnowsza powieść mojego ulubionego autora-Mario Vargas Llosy, pt. "El héroe discreto" (dosłownie: "Dyskretny bohater"). Akcja powieści dzieje się w ojczystym kraju Llosy, czyli w Peru, i przeplatają się w niej dwie historie, których głowni bohaterowie nie poddają się biernie biegowi wydarzeń i nie boją się iść pod prąd  Zwykli ludzie, którzy dokonując niecodziennego, trudnego, nawet kontrowersyjnego wyboru, próbują zmienić swoje przeznaczenie. Moim zdaniem "El héroe discreto" to jedna z lepszych książek Llosy. Co ciekawe, pojawiają się w niej niektórzy "starzy znajomi" z jego poprzednich powieści. Moim ostatnim "odkryciem" jest też świetny serial "House of Cards". Jest to dramat polityczny, którego akcja dzieje się w Waszyngtonie. Główną rolę gra w nim rewelacyjny Kevin Spacey. Chyba nie widziałam żadnej produkcji z jego udziałem,  która nie byłaby dobra. Nawet jeśli jest to serial. Jesień to jednak nie powód,  żeby zaszyć się w domu na dobre. Zwłaszcza, że dużo się dzieje: koncerty, kino (z filmów,  które ostatnio widziałam szczególnie podobało mi się "Blue Jasmine" z brawurową rolą Cate Blanchett), teatr, wystawy (np. niedawno byłam w Muzeum Designu na "Przyszłość jest tutaj: nowa rewolucja przemysłowa" i "Niezwykłe historie zwykłych przedmiotów", o których może wkrótce napiszę coś więcej). A Wy, jakie macie sposoby na jesień? 




By the way, the glasses I am wearing are from Firmoo. I recommend you their online shop. That´s a second pair that I have from them and I am really happy - both with the glasses and the efficient service. You can find more about their products-prescription glasses and sunglasses-on their website.

Por cierto, las gafas que llevo son de Firmoo. Os recomiendo esta óptica. Ya tengo dos pares de gafas de su tienda online y estoy muy contenta con ellos. Lo que también me ha gustado mucho, aparte de las gafas mismas, es la eficiencia de servicio. Podéis encontrar más información sobre sus productos en su página web.

Jeszcze tylko słowo o okularach. To już druga para, którą dostałam z internetowego sklepu Firmoo. Mój mąż śmieje się, że wybieram coraz większe modele ;) Znowu jestem bardzo zadowolona-zarówno z samych okularów, jak i z bardzo sprawnej obsługi. Polecam wejście na ich stronę. Pozdrawiam!







Wearing: Zara Kids hat, Firmoo glasses, Second-hand scarf; Zara sweater; Promod faux leather skirt and ankle boots; Parfois bag

15.9.13

Navy blue and fuchsia



September is a popular month for weddings. Today I want to show you my outfit for this kid of ocassion. Of course special moments require special attire but I always, on my wedding and ones that I attended as a guest, follow the rule that less is more. For weddings I choose simple yet elegant dresses that don't make me look dressed up. I opt for short dresses-both for day-time and evening weddings, unless the White Tie (the most formal) attire is required. A classic little black dress is a good option for many ocassions, including weddings but better when it is not a "total black look". Colourful clutch or shoes do the trick. Although some people find "only the bride wears white (ivory, ecru)" rule outdated, I stick to that. There are plenty of other colours available for guests, right?  

Septiembre es un mes popular para las bodas. Hoy quiero mostraos mi look para este tipo de ocasión. Por supuesto los momentos especiales requieren una vestimenta especial, pero siempre, tanto vistiéndome para mi propia boda como para las que asistí como una invitada, he seguido la regla que dice que menos es más. Para las bodas elijo vestidos sencillos pero elegantes, que no me hacen parecer disfrazada. Opto por vestidos cortos, tanto para las bodas del día como para las de noche, a menos que es una boda ultra formal ("White Tie"). Un clásico vestido negro es una buena opción para muchas ocasiones, incluyendo bodas, pero mejor cuando no es un "total look en negro". Accesorios o zapatos coloridos hacen el truco. Aunque algunas personas encuentran la regla que dice que "sólo la novia puede vestirse de blanco (marfil, ecrú)" muy anticuada, yo me quedo con eso. Hay un montón de otros colores disponibles para las invitadas. Esta vez escogí el azul marino con un toque de fucsia. 


Tradycyjnie wrzesień to miesiąc ślubów. Dlatego dzisiaj chcę Wam pokazać mój strój na taką okoliczność. Wyjątkowe okazje wymagają oczywiście specjalnej oprawy, ale zarówno na własnym ślubie, jak i na tych, na których byłam gościem, trzymałam się zasady, że mniej znaczy więcej. Na wesela wybieram proste, eleganckie sukienki, takie, w których nie czuję się przebrana czy przesadnie "wystrojona". Jeśli tylko na zaproszeniu nie jest wyraźnie zaznaczone, że obowiązuje "White Tie" (bardzo formalny ubiór), to zarówno na dzień jak i na wieczór zakładam krótką sukienkę. Klasyczna mała czarna to dobra i bezpieczna opcja na wiele okazji, w tym na ślub -zwłaszcza gdy czerń jest przełamana jakimś kolorowym dodatkiem. Zasadę, że biel (jak i ecru, kość słoniowa i pokrewne odcienie) są zarezerwowane dla Panny Młodej, niektórzy w dzisiejszych czasach uważają za niepotrzebny i przestarzały przesąd, ja jednak się jej trzymam. W końcu dla gości jest tyle innych kolorów do wyboru. 




Wearing: Formula Joven dress, Parfois clutch, Fosco shoes, Bracelet & Earings (present)

4.9.13

Speak your mind


I guess every blogger is from time to time asking themselves why they are blogging. So for me, what does it mean to have a blog? Is it my internet diary? Not really, as I do not write about my private life, my work or my family. However, you see of course my daily outfits. I mean real outfits, not the photo-shooting ones. My blog is not only a place where I can show how I play around with clothes, where I can say-as to a friend- "look what I have bought recently" or where I show some items that I found in the bottom of my wardrobe, but also-and it is very important-my blog is my voice on the internet. I share my opinions here, I write about what I have found suprising, interesting, strange. It is a part of me. It is also a place where I get to know what the views other people have. Besides, it is also a way of escaping from everyday chores. It is a slightly creative part of my life too. Blogging is just so much fun! It is a hobby. 
Few days ago my blog turned 2 years. I can't believe how time flies! I would like to thank you for stepping by and reading. Thank you for all your comments and for being out there :) 
Today's outfit comprises only of well-known elements but put together differently. I hope you like it.

Como cada blogger de vez en cuando, últimamente estaba pensando en las razones para tener un blog. ¿Porque escribo este blog? ¿Es mi diario en internet? No creo. Pues no escribo mucho sobre mi vida privada, mi trabajo o mi familia. Sin duda podéis ver aquí como me visto en mi día a día. Aquí no solo puedo mostrar mi manera de vestirme, decir-como a una amiga- "mira lo que me he comprado" o enseñar lo que he rescatado de mi armario, pero también compartir mis opiniones, escribir sobre lo que me ha sorprendido, encantado o interesado. El blog es mi espacio y mi voz en internet. Además me hace posible conocer las opiniones y puntos de vista de los demás. También es un modo de escapar de la rutina diaria. ¡La verdad es que es muy divertido! Y es un buen pasatiempo. 
Hace unos días mi blog a cumplido dos años. ¡El tiempo pasa volando! Querría deciros mil gracias por estar allí, por visitar y comentar mi blog. ¡Os agradezco mucho vuestra presencia!
En el look de hoy os enseño de nuevo las prendas que ya habéis visto por aquí pero mezclados diferentemente. 

Chyba każda blogerka zastanawia się czasem po co prowadzi bloga. Czym więc jest dla mnie mój blog? Internetowym pamiętnikiem?  Raczej nie, bo przecież nie piszę o moim życiu prywatnym, o mojej pracy ani o sprawach moich bliskich. Bez wątpienia jednak widzicie tu jak się ubieram na co dzień. Nie tworzę "stylizacji"-od tego są pisma o modzie. Nawet celowo unikam tego słowa, bo wolę określenie "zestaw". Blog jest dla mnie miejscem, gdzie nie tylko mogę podzielić się rezultatami moich modowych zabaw, powiedzieć -tak jak koleżance-"popatrz, kupiłam sobie nową bluzkę"  albo pokazać znaleziska z dna szafy, ale również jest moim głosem w sieci. Tu dzielę się przemyśleniami i poglądami,  tym co mnie zaskoczyło,  zainteresowało, zdziwiło.  Jest cząstką mnie, ale i miejscem, gdzie poznaję opinie i poglądy innych. Gdzie dochodzi do jakiejś wymiany. To trochę też odskocznia od codzienności i kreatywny dodatek do rzeczywistości, której czasem brakuje tego "artystycznego" pierwiastka. Blog jest po prostu fajną zabawą i hobby. 
Kilka dni temu minęły dwa lata jego istnienia. Kolejny raz dziwię się jak szybko pędzi czas! Dziękuję wszystkim, którzy tu zaglądają - regularnie i od czasu do czasu lub są tu po raz pierwszy. Tym, którzy komentują i tym, którzy podpatrują. Cieszę się, że jesteście! :)
Dzisiejszy zestaw to znane już elementy w nowej konfiguracji.










 Wearing: Camaieu blazer, H&M top; Parfois necklace and bag, Zara Kids trousers, Reserved trainers

26.8.13

Not the same




What word has recently become extremely popular? Inspiration. We 
want to be constantly inspired by something and we are sharing our inspirations with everybody through social media. Creative process requires inspiration. There is no doubt about that. However, where is the difference between an inspiration and a copy? Apparel retailers very often copy fashion designers' work and make it more accessible. Therefore what we buy in fact are copies or sometimes copies of the copies. In the film "The Devil Wears Prada" Miranda Priestley was explaining her new assistant: "(...) you think that you've made a choice that exempts you from the fashion industry when, in fact, you're wearing the sweater that was selected for you (...)". 

Que palabra se ha hecho muy popular últimamente? Inspiración. Estamos constantemente inspirados por algo y compartimos nuestras inspiraciones con todo el mundo a través de las redes sociales. Inspiración da un impulso para la creatividad. Sin duda. ¿Pero lo que tenemos a nuestro alrededor son siempre inspiraciones? ¿O más bien son copias? ¿Dónde está la diferencia? Las tiendas low-cost "se inspiran" mucho en los grandes diseñadores. Como en la pelicula "El diablo de viste de Prada" Miranda Priestley se lo explica a su asistente: "creas que elegiste algo que te exime de la industria de la moda, cuando, de hecho, llevas un jersey que ha sido seleccionado para tí".

Słowo, które ostatnio cieszy się popularnością? Inspiracja. 
Inspirujemy się wszystkim i dzięki serwisom społecznościowym dzielimy się naszymi inspiracjami z otoczeniem. Inspiracja, rozumiana jako natchnienie, jest niezbędna w procesie tworzenia. Czy jednak zamiast z prawdziwą inspiracją nie spotykamy się częściej z kopią? Inspirujemy się, naśladujemy czy kopiujemy? Granica jest cienka. Sieciówki "wzorują się" na propozycjach projektantów i wprowadzają je w masowy obieg. Kupujemy wiec kopie, a czasem wręcz kopie kopii. W filmie "Diabeł ubiera się u Prady" Miranda Priestley tłumaczyła swojej nowej asystentce"- Myślisz, że to ty wybierasz kolor swetra, który kupujesz. Prawda jest taka, że wcześniej ktoś już wybrał go za ciebie". 



One of the fashion retailers that have an original style and do not follow the others is Desigual. "Desigual is not the same"-was the first slogan of this company based in Barcelona but with origins in Ibiza in the beginning of 80s. What differentiates Desigual are vibrant colours, patchwork patterns and using graffiti art. Do you know this brand? What do you think about it? 

Una de las marcas de moda popular que tiene su estilo original y fresco es sin duda Desigual. "Desigual no es lo mismo"-decía su primer eslogan. Sus colores vivos y muy alegres, los estampados patchwork y el uso de graffiti no dejan indiferente a nadie. ¿Y vosotras, que opináis de Desigual? ¿Os gusta?  

Jedną z marek, które mają swój oryginalny, świeży styl i nie idzie z nurtem jest bez wątpienia Desigual. "Desigual to nie to samo" - głosił pierwszy slogan tej hiszpańskiej firmy, której główna siedziba znajduje się w Barcelonie, ale korzenie sięgają Ibizy z początku lat 80. Niebanalne wzornictwo Desigual charakteryzują szalone, radosne i odważne kolory, patchworkowe wzory i zastosowanie graffiti. Typowe dla tej marki jest też to, że często przód ich ubrań jest zupełnie inny niż tył:) Ciekawa jestem czy znacie Desigual i co o nim sądzicie. 






Top: Desigual; Skirt: Zara Kids; Bag: Parfois; Bracelet: Mango; Flats: Zara




14.7.13

The time is now


Last year it was all about peplum. There were blouses and skirts, dresses and even blazers with peplum. This trend was all over personal style blogs. This year when the peplum madness is almost over, I started feeling like wearing a top with...peplum. Maybe next year I will be fond of vertical stripes? Or start wearing overalls and sweatshirts? (actually, I doubt it, but who knows:).

¿Qué palabra el año pasado estaba por todos lados en la blogosfera? Peplum. Habían las camisetas peplum, las faldas, los vestidos, incluso las blazer peplum. Ahora cuando locura por el peplum casi se ha acabado tengo más ganas de ponerme un top con... peplum. ¿Tal vez el año que viene me voy a poner prendas de rayas verticales? ¿O los overall y las sudaderas? (no lo creo, pero nunca se sabe :)

Jakie słowo niespodziewanie zrobiło zawrotna karierę na blogach i odmieniane było przez wszystkie przypadki? Baskinka. Były bluzki i spódnice z baskinką. Nie brakowało też baskinek przy sukienkach. Widywano baskinkę nawet przy żakietach. Blogerki wzdychały: o, baskinko!;). Teraz, kiedy szał na jej punkcie już opadł, przyszedł czas, aby i u mnie zagościła ta, jakże popularna, falbana. W zeszłym roku baskinka mocno mi się opatrzyła, a teraz przyznaję-podoba mi się.  Może, idąc tym tropem, w przyszłym roku zacznę nosić pionowe paski? Albo sportowe bluzy i ogrodniczki? (mimo wszystko, w to akurat bardzo wątpię). 







Peplum top: Lefties; Shorts: Orsay; Bag: Parfois; Necklace: Sfera; Belt: Lefties; Flats: MaryPaz

7.7.13

Give change a chance!


Albert Einstein used to say that if we are doing the same thing over and over again we cannot expect different results. Despite that, daily routine makes us feel safe and secure. Repetitivness decreases the risk of failure. However, aren't we becoming slaves to our habits if we stay in our comfort for too long? Aren't we stuck "inside the box"? Let's surprise ourselves from time to time by introducing small changes into our routine and looking at the world with eyes wide open. It's free. And it's fun. That's why I am looking forward to career changes that me and my beloved are about to face.

Albert Einstein decía que no se pueden conseguir resultados distintos haciendo las cosas del mismo modo de siempre. A lo largo del tiempo y de las rutinas, todos nos hemos creado una zona de certeza y comodidad. Las repeticiones disminuyen el riesgo de cometer errores. ¿Pero no nos estamos convirtiendo en esclavos de nuestros hábitos cuando permanecemos por demasiado tiempo en nuestra zona de confort? ¿No estamos repitiendo el mismo esquema? Podemos cambiar algo en la rutina y mirar el mundo con los ojos bien abiertos. Es gratuito. Y es muy divertido. Por eso estoy esperando con esperanza y entusiasmo a los cambios laborales que están por ocurrir en mi vida y en la vida de mi pareja. 

Albert Einstein mawiał, że robiąc wciąż to samo, nie można oczekiwać innych rezultatów. Mimo to, codzienna rutyna pozwala nam czuć się bezpiecznie, a powtarzalność zmniejsza ryzyko pomyłki. Czy jednak przebywając zbyt długo w "strefie komfortu" nie stajemy się niewolnikami własnych przyzwyczajeń? Czy nie wtłaczamy samych siebie w jakiś schemat? Może dajmy się czasem zaskoczyć, wprowadzając drobne zmiany w rutynie i patrząc na codzienność szeroko otwartymi oczami. Nic nas to nie będzie kosztować, a na pewno da nam dużą frajdę. Dlatego z nadzieją i entuzjazmem patrzę na czekające mnie i najbliższą mi osobę zmiany zawodowe.  




Top: Promod (summer sale '13); Skirt, belt: Promod; Bag: Parfois (summer sale '13); Sandals: Fosco
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...