Live more, need less

I mentioned "Stuffocation" here some time ago (CLICK), but only recently I have read the book of trend forecaster James Wallman. This position is very well documented and you can read it almost at one sitting. According to Wallman not only are we surrounded by too much stuff, but but mainly that we are getting tired of consuption. Nowadays, we have an abundance of material goods within our reach. Buying goods, increasing material status, gathering too many useless objects or clothes do not bring us a long-term joy or satisfaction. Reading this book, I was just about to move and decorate my new house. So I had some mixed feelings. On the one hand, a larger space is -especially now - a necessity, but also there is a pleasure resulting from this larger space, nice garden and beautiful items). On the other hand, there was a reflection on these material needs (are they so much needed?). 

What does Wallman propose then? He's not calling for minimalism. He does not encourage to radically reduce the number material goods we posess to, for example, 100. He does not promote an attitude of total indifference or even laziness neither. Wallman draws attention to the fact that experiences give us long-lasting sense of satisfaction in comparison to material goods. There are more unique, personalized, just more "ours". Even some not very good experiences stay in our memory as way better than they were in reality. I guess everyone remebers at least one a bit unsuccessful trip, let's say it was raining for two days. What will we remember about it? People with whom we were there, a beautiful view or even great food that we tried there. Basically we will probably remember it as a rather positive experience after all. Can say the same thing about stuff we buy? Not really. A bad purchase is simply a bad purchase. And a good one, too. Our joy will not last long. 

What are experiences? It can be a walk, cinema, trip, sport. Of course, it is often associated with buying goods such as, for instance, sports equipment, but in this case they serve as a means to an end, not an end in itself. As usual, I'm curious what your opinions are. 

Hace algún tiempo escribí acerca de "Stuffocation"(PINCHA AQUI), pero sólo recien he leído el libro entero de pronosticador de tendencias James Wallman. Esta posición está muy bien documentada y se la puede leer casi de un tirón. Según Wallman no sólo estamos rodeados de demasiadas cosas, pero sobre todo, estamos ya un poco cansados ​​de consumismo. Hoy en día, tenemos una abundancia de bienes materiales a nuestro alcance. Pero demasiados objetos o prendas no nos dan la satisfacción a largo plazo.

Leyendo este libro estaba a punto de moverse y decorar mi casa nueva. Así que tuve algunos sentimientos contradictorios. Por un lado, un espacio más amplio es-sobre todo ahora - una necesidad, pero también hay un placer resultante de este espacio más grande, del jardín y muebles bonitos). Por otro lado, tuve na reflexión sobre estas necesidades materiales (¿necesito tanto?.¿Qué entonces propone Wallman en su libro? No está a favor del minimalismo. No quiere animarnos a reducir el número de cosas materiales a, por ejemplo, 100. No promueve una actitud de indiferencia total. Simplemente llama nuestra atención sobre el hecho de que las experiencias nos dan la sensación de satisfacción mucho más duradera en comparación con los bienes materiales. Son únicas, personalizadas, más "nuestras". Incluso algunas experiencias no tan buenas se quedan en nuestra memoria como mucho mejores de lo que eran en realidad. Supongo que todos hemos hecho un viaje un poco desepcionante, por ejemplo estaba lloviendo a mares durante dos días. ¿De que nos vamos a acordar? De las personas que estaban con nosotros allí, de una hermosa vista o incluso de la comida que probamos. Básicamente, en nuestros recuerdos esta experiencia erá bastante positiva. ¿Se puede decir lo mismo acerca de lo que compramos? En realidad no. Una mala compra es simplemente una mala compra. Y una buena también es sólamente una compra. Nuestra alegría por un objeto nuevo no durará por mucho tiempo.Una experiencia puede ser por ejemplo un paseo, una salida al cine o al teatro, un viaje, el deporte. Por supuesto, a menudo necesitamos cosas para realizar experiencias, por ejemplo el equipamiento deportivo, pero en este caso los objetos sirven como un medio para un fin, no un fin en sí mismo. Como siempre, espero vuestras opiniones. 

O "Stuffocation" pisałam już jakiś czas temu (KLIK), ale dopiero dosyć niedawno przeczytałam zapowiadaną wtedy książkę prognostykatrendów Jamesa Wallmana. Jest to pozycja solidnie udokumentowana i czyta się ją niemalże jednym tchem. Wallman pisze nie tylko o tym, że otocza nas zbyt wiele przedmiotów, ale przede wszystkim o zjawisku, które ja też zaczynam powoli zauważać wokół siebie, a mianowicie, o tym że jesteśmy już trochę zmęczeni konsumpcją. Mamy dóbr materialnych pod dostatkiem i są one na wyciągniecie ręki. Nie musimy "zdobywać", a gromadzenie nie daje długoterminowej satysfakcji. Otaczanie się zbyt wieloma przedmiotami czy posiadanie ogromnej ilości (przypadkowych) ubrań nie sprawi, że będziemy bardziej zadowoleni. 

Czytając Stuffocation" byłam właśnie przed przeprowadzką i urządzaniem domu. Dlatego miałam trochę mieszane uczucia. Z jednej strony, oczywiście większy metraż to teraz dla mnie konieczność, ale też przyjemność wynikająca z przestrzeni, ogródka i - tak - ładnych przedmiotów. Ubrania, nie da się ukryć, też lubię i zajmują w moim życiu (dosłownie) sporo miejsca, na co narzeka mój mąż :) Z drugiej strony, na ile te materialne potrzeby są "potrzebne"? 

Wracając do Wallmana, co jest według niego, odpowiedzią na "stuffocation"? Może to zaskakujące, ale wcale nie minimalizm. Nie ograniczenie przedmiotów do np. 100 najpotrzebniejszych rzeczy. Nie postawa pt. "jest mi to obojętne". Zamiast tego zwraca uwagę na fakt, że trwalsze poczucie zadowolenia i satysfakcji niż przedmioty dają doświadczenia i przeżycia. Są bardziej unikalne, spersonalizowane, po prostu są "nasze". Mało prawdopodobne, że ktoś przeżyje dokładnie to samo i w taki sam sposób jak my. Nawet nie w pełni udane doświadczenia po czasie wydają nam się bardziej pozytywne, bo tak je zapisaliśmy w pamięci. Chyba każdy ma za sobą jakiś wyjazd, który trochę nie wypalił, bo np. przez dwa dni lało jak z cebra. Co przechowujemy jednak w naszych wspomnieniach?  Ludzi, z którymi byliśmy, piękny widok lub chociażby świetne jedzenie, którego wtedy spróbowaliśmy. Czyli pamiętamy o tym, co pozytywne i to będziemy kiedyś wspominać. Czy to samo możemy powiedzieć o przedmiotach? Nieudany zakup pozostanie nieudanym zakupem. Tak samo zresztą jak udany. Z nowej rzeczy cieszymy się krótko. "Doświadczenie" to może być spacer, wyjście do kina, wycieczka, sport itp. Oczywiście często wiąże się to z kupnem przedmiotów np. sprzętu sportowego, ale w tym wypadku służą one jako środek do celu, a nie cel sam w sobie.

Jak zwykle jestem ciekawa Waszych opinii. 

10 random facts about me

I can't help it but I enjoy reading this kind of posts on blogs. And here are some completely random facts about me :

1. I'm terribly scared of rats . It has been my phobia since I was a child. I think I started because of some film I saw when I was little. 
2. I'm fond of dancing, especially salsa . My husband and I often dance at home.
3. A film that I watched many times and always makes me cry is "Life is Beautiful".
4. I spent half a year in Helsinki on Erasmus .
5. I have a recurring nightmare in which I have to take an exam in the subject I didn't know that existed. 
6. I pierced ears very late, at the age of 26 years , when it occured to me that it would be nice to wear earrings for my wedding .
7. I still remember some poems and large parts of books I liked when I was a child. 
8. My favorite song since I was 10-11 years old has been "Always" by Jon Bon Jovi .
9. I like to eat practically everything except celery , Brussels sprouts and junk food (although I like pizza and French fries ). I have a weakness for all kinds of cakes, especially birthday cakes.
10. Strangest ( from our European perspective ) dish that I ate was a roast guinea pig that I tried in Peru. In South America, guinea pigs are not pets but livestock and their meat, which is considered a delicacy . But for me it seemed too greesy. Besides, I tried not to look at what I was eating ;) 

No puedo evitarlo , pero me gusta leer este tipo de entradas en los blogs. Así que hoy os traigo 10 hechos completamente aleatorios acerca de mí:

1. Tengo un miedo terrible de las ratas. Ha sido mi fobia desde que era peque. Creo que empezó a causa de alguna película que vi cuando era niña.
2. Soy aficionada al baile, especialmente salsa. Mi marido y yo bailamos a menudo, incluso en casa.
3. La película que he visto muchísimas veces y siempre me hace llorar es "La vida es bella" de Roberto Begnini.
4. Me pasé medio año en Helsinki en el Erasmus .
5. Tengo una pesadilla recurrente en la que tengo que tomar un examen en la asignatura que no sabía que existía .
6. Me perforé las orejas muy tarde - con 26 años, cuando se me ocurrió que sería bonito ponerme pendientes para mi boda .
7. Todavía recuerdo algunos poemas y una gran parte de los libros que me gustaban cuando era una niña.
8. Mi canción favorita desde que tenía 10 o 11 años es "Always" de Jon Bon Jovi.
9. Me gusta comer prácticamente de todo, aparte del apio , la cola de Bruselas y la comida basura( aunque me gusta la pizza y las patatas fritas ) . Tengo una debilidad por todo tipo de pasteles , especialmente las tortas.
10. Lo más extraño ( desde nuestra perspectiva europea) que he comido fue un cobayo asado que he probado en Perú. En América Latina, los cobayos no son mascotas. Su carne que se considera una delicia. Pero a mí me parecía demasiado grasienta. Además, traté de no mirar lo que estaba comiendo ;)

Pamiętacie z dzieciństwa taką zabawę "Złote myśli"? W rożnych formach jest ona obecna dzisiaj w blogosferze. Nie jestem fanką łańcuszków, ale nic nie poradzę na to, że lubię czytać tego typu wpisy ;) Może Wy też. A zatem, oto garść całkowicie przypadkowych informacji o mnie:

1. Panicznie boję się szczurów. To moja fobia od lat. Chyba zaczęła się od jakiegoś filmu, który widziałam w dzieciństwie. Szczury, które widziałam w realnym życiu można by policzyć na palcach jednej ręki, ale lęk pozostał.
2. Bardzo lubię tańczyć. Szczególnie salsę. Z mężem tańczymy ją często - nawet sami w domu.
3. Film, który oglądałam wiele razy,  i który za każdym razem tak samo mnie wzrusza to "Zycie jest piękne" Roberta Benini.
4. Mam powtarzający się senny koszmar, w którym mam zdawać na studiach egzamin z przedmiotu, o którego istnieniu nie miałam pojęcia ;) 
5. Przekłułam uszy bardzo późno, bo w wieku 26 lat, kiedy to doszłam do wniosku, że fajnie byłoby założyć kolczyki na swój ślub. 
6. Jako mała dziewczynka uwielbiałam "Szelmostwa Lisa Witalisa" i do tej pory znam na pamieć dużą część tekstu.
7. Moją ulubioną piosenką, od kiedy skończyłam 10-11 lat jest "Always" Jona Bon Jovi. 
8. Lubię jeść praktycznie wszystko oprócz selera, brukselki i fast foodów (chociaż pizzę i frytki lubię). Mam słabość do wszelkiego rodzaju ciast, a szczególnie tortów. 
9. Spędziłam pół roku w Helsinkach na Erasmusie.
10. Najdziwniejsze (z naszej, europejskiej perspektywy) danie, które jadłam to pieczona świnka morska, której spróbowałam w Peru. W Ameryce Południowej świnki morskie to nie domowi pupile, a zwierzęta hodowlane, a ich mięso uchodzi za przysmak. Mnie jednak wydało się ono zbyt tłuste. Poza tym starałam się jeść, nie patrząc na talerz ;) 

And the last word about my look. At this stage (6 month of prengnancy) my options are a bit limited. But fortunately, oversized clothes are still in ;) 

Tengo que reconocer que a estas alturas (el sexto mes del embarazo) una empieza a sentirse más y más limitada a la hora de vestirse. Menos mal que las prendas oversize siguen de moda ;) 

Jeszcze tylko słówko na temat stroju. Moje opcje w tym zakresie robią się coraz bardziej ograniczone (6-ty miesiąc!). Ale na szczęście panuje moda na oversize ;) 

Wearing: Secondhand shirt, Promod tunic, Bershka jeans, Sfera bag, New Look flats

Favourites lately

I have disappeared again but I promise that you will see me here more often now. And more of me too :) After this brief introduction I'd like to tell you about some things that have recently impressed me.

• Natural oils: argan, avocado and coconut. I practically replaced the traditional cosmetics with them and I'm extremely happy with the results. It started a few months ago with argan oil. I'm sure that you've already heard a lot about this 'magic' oil. I've been using it instead of facial and eye creams and I must admit - it's fantastic. I've been also using avocado oil with rosehip (in turns with argan oil) and coconut oil instead of body lotion.
• Biography of Helena Rubinstein- speaking of cosmetics, I've read the biografy of Helena Rubinstein 'The woman who invented beauty'. Although I had heard quite a lot about the book itself before I didn't know much about Madame (as she used to be called). This extraordinary, ruthless lady was born in the end of the 19th century in Cracow to a modest, Jewish family. Thanks to her diligence, determination and unique business vision ahead of her time she revolutionised beauty industry and built a cosmetics empire that spanned the world. You can read her biography in one sitting. 
• Spotify - music streaming service. A great way to listen to the whole algums of your favourite artists, as well as getting to know the new ones. 
• 'The Glamour of Italian Fashion' exhibition in Victoria & Albert Museum - presents Italian fashion from the end of the Second World War to the present day. Fashion has been an Italian trademark and export good for years, as it was well known for its excellent quality and style. Nowadays, the reputation of Italian fashion companies and fashion houses has suffered mainly due to political scandals, economic crisis, Chinese factories. The exhibition tries to find the answer to the question what will 'Made in Italy' mean in future. 

De nuevo he desaparecido de la blogosfera por algún tiempo pero ahora os prometo que me vais a ver por aquí más a menudo. Y también vereís más de mí :) Después de esta breve introducción me gustaría hablaros de algunas cosas que me han impresionado últimamente. 

• Los aceites naturales : de argán, de aguacate y de coco. Prácticamente he sustituido los cosméticos tradicionales con ellos y estoy muy contenta con los resultados. Empeze hace unos meses con aceite de argán. Estoy segura de que ya habeís oído mucho sobre este aceite "magico" . Yo lo estoy utilizando en lugar de cremas faciales y controno de ojos. Y debo admitirlo: ¡es fantástico! También estoy utilizando el aceite de aguacate con rosa mosqueta (en turnos con aceite de argán) y el aceite de coco (en lugar de leche corporal).
• Biografía de Helena Rubinstein- hablando de cosméticos, hace poco he leído la biografía de Helena Rubinstein 'La mujer que inventó la belleza'. Aunque ya había escuchado bastante sobre el libro en sí, no sabía casi nada de la 'Madame' (como la solían llamar). Esta mujer extraordinaria y de caracter muy fuerte (y dificil) nació a finales del siglo 19 en Cracovia en el seno de una familia judía muy humilde. Con su diligencia , determinación y visión de negocio adelantada a su tiempo revolucionó la industria de la belleza y construyó un imperio de cosméticos que se extendió por el mundo .
• Spotify - una aplicación de reproducción de música. Una gran manera de escuchar a los albumes completos de nuestros artistas favoritos, así como llegar a conocer a los nuevos.
• 'El glamour de la moda italiana' exposición en el Museo Victoria & Albert en Londres - presenta la moda italiana desde el final de la Segunda Guerra Mundial hasta nuestros días. La historia se explora a través de las personas y organizaciones clave que han contribuido a su reputación de calidad y estilo. La moda italiana ha destacado la calidad excepcional de las técnicas, materiales y experiencia que le han dado renombre internacional a Italia. Hoy en día, la reputación de las empresas de moda italiana y casas de moda ha sufrido, principalmente debido a los escándalos políticos, la crisis económica , fabricación en China. La exposición trata de encontrar la respuesta a la pregunta que va a significar "Hecho en Italia" en el futuro.

Znowu zniknęłam na dłużej, ale teraz będzie mnie tu więcej. Dosłownie i w przenośni :) Bez długich wstępów przejdę do listy moich ostatnich "odkryć":

• Naturalne olejki: arganowy, z awokado i kokosowy. Tematu kosmetyków nigdy tu nie poruszałam, częściowo ze względu na to, że jestem raczej kosmetyczną minimalistką. Ostatnio poszłam jeszcze o krok dalej i większość kosmetyków zastąpiłam naturalnymi olejkami. Muszę przyznać, że nigdy nie byłam tak zadowolona z rezultatów, a w przeszłości próbowałam już rożnych specyfików, z różnych półek cenowych. Zaczęło się od słynnego już olejku arganowego. Pewnie słyszycie o nim ze wszystkich stron. Ja też. Początkowo nie byłam przekonana do jego "cudownych" właściwości, ale od kilku miesięcy stosuję go regularnie i, co ważne- w czystej postaci - zamiast kremu na twarz i pod oczy, i rzeczywiście - jest rewelacyjny! Niedawno zaczęłam również używać olejku z awokado z wyciągiem z dzikiej róży (też na twarz i pod oczy, na zmianę z arganowym) oraz oleju kokosowego zamiast balsamu do ciała. 
• Biografia Heleny Rubinstein-skoro już o kosmetykach mowa, to jakiś temu przeczytałam biografię Heleny Rubinstein "Kobieta, która wymyśliła piękno". O ile o samej książce słyszałam wcześniej całkiem sporo, to o samej Madame (jak ją nazywano)-praktycznie nic. Ta nietuzinkowa kobieta o silnym (i trudnym) charakterze oraz niezwykłej determinacji i pracowitości rozpoczęła rewolucję w świecie urody i stworzyła międzynarodowe imperium kosmetyczne. Urodziła się pod koniec XIX w. w Krakowie, w prostej żydowskiej rodzinie. Jej, jakby to określono dzisiaj, wizja biznesowa, pod wieloma względami wyprzedzała czasy, w których żyła. Jej biografię nie tylko przeczytałam jednym tchem, ale także utwierdziłam się w przekonaniu, że wysoka cena luksusowych kosmetyków to marketingowy chwyt. Ze skutecznością jest różnie (patrz punkt pierwszy tego wpisu). 
• Spotify-darmowa aplikacja do odtwarzania muzyki udostępnionej online. To już nie nowość, ale ja "odkryłam" ją całkiem niedawno i dzięki niej mogę słuchać w całości albumów ulubionych wykonawców, jak i poznawać nowych. 
• Wystawa "The Glamour of Italian Fashion" w Muzeum Victoria & Albert-przedstawia włoską modę od końca II Wojny Światowej po czasy współczesne. Moda była przez lata włoskim towarem eksportowym. Wyróżniała ją doskonała jakość materiałów i stylowe, ale jednocześnie nonszalanckie kroje. Obecnie włoskie domy mody i firmy odzieżowe utraciły nieco swój dawny blask i nienaganną reputację, do czego w dużym stopniu przyczyniły się skandale polityczne, kryzys gospodarczy ostatnich lat, produkcja w Chinach. Dlatego jednym z celów wystawy jest próba odpowiedzi na pytanie czym będzie marka "Made in Italy" w przyszłości. 

Chętnie poczytam o tym, co Wam się ostatnio spodobało.

Spring in full bloom

I like Paris in early autumn, in summer - 'Roman holiday' and Barcelona all year round. London, however, in my opinion is the most beautiful in spring.

Me gusta Paris a principios de otoño, en verano "vacaciones en Roma" y Barcelona me encanta todo el año :) Mientras la epoca más bonita en Londres es para mí la primavera. 

Lubię Paryż wczesną jesienią, latem "Rzymskie wakacje", a Barcelonę przez cały rok. Natomiast Londyn, według mnie, najpiękniej wygląda wiosną. 

7 things

Some time ago I wrote here about things I love about London. Here's the second part:

1. Diverse dining - London is not only a melting pot of cultures, ethnicities and languages but also cuisines, which is reflected in amazingly eclectic dining scene.
2. Colourful doors and brick walls - as you have noticed, many of my pictures are taken by brick walls. I simply love them. As well as beautiful, colourful doors.
3. Music - Not only every well-known band puts on a concert in London when they're touring through Europe, but also live music played in Soho or Camden bars is just unbeatable. Even Tube buskers are extremally good (actually all the performers have to pass through audition and get a licence to be allowed to play on the Underground).
4. Stunning views from Primrose Hill, Hampstead Heath, St Paul's Cathedral.
5. West End Musicals
6. Pictoresque Regent's Canal with its colourful narrowboats, vibrant Camden Lock and charming Little Venice. A perfect place for a Sunday stroll. 
7. It's not so rainy and foggy as everybody thinks-not only does London get less rain per year (601 mm) than anywhere else in the UK, but even less than Rome (834 mm) and Bordeaux (923 mm)! A famous London fog is a myth too :)

And if you fancy something different? You can get on a train and head to Paris ;) It's just less than 2.5 h away. 

Hace algún tiempo escribí aquí sobre los motivos por los que me encanta Londres. Aquí está la segunda parte:

1. Diversidad de los sitios para comer - Londres no es sólo un crisol de culturas, etnias e idiomas, sino también de las cocinas y eso se refleja en la increíblemente diversa y ecléctica escena gastronómica. 
2. Puertas de colores y paredes de ladrillo - como habéis notado las paredes de ladrillo a menudo aparecen como el fondo de mis fotos. Simplemente me encantan. Así como las puertas de todos los colores que son tan bonitas.
3. Música - No sólo cada banda conocida durante da un concierto en Londres durante su gira por Europa, sino también la música en vivo en los bares del Soho o Camden es estupenda. Incluso los músicos en el metro son excepcionales (de hecho, todos los artistas tienen que pasar las audiciones y obtener una licencia para poder tocar allí).
4. Las vistas impresionantes desde el Primrose Hill, el Hampstead Heath , la Catedral de St Paul.
5. Musicales en West End
6. Regent's Canal - con decenas de bracazas de colores, el vibrante Camden Lock y la encantadora Little Venice. Un lugar perfecto para dar un paseo los domingos.
7. No llueve tanto como lo piensa todo el mundo. En Londres no solo llueve menos que en cualquier otra parte del Reino Unido (601 mm) pero menos que en Roma (834 mm) y Burdeos (923 mm)! La famosa niebla londinense también es un mito :)

¿Y si nos apatece algo diferente? Podemos coger el tren y en menos de 2.5 estaremos en París ;) 

Jakiś czas temu pisałam (dla przypomnienia: tu), o tym za co tak bardzo lubię Londyn. Dzisiaj kolejna część: 

1. Kulinarna mieszanka kulturowa - Londyn to nie tylko tygiel narodowości, kultur i  języków, ale też bogactwo smaków z całego świata. Masz ochotę na coś egzotycznego? Z pewnością to tutaj znajdziesz. 
2. Kolorowe drzwi i ceglane mury - częstym tłem moich zdjęć są właśnie mury z cegły, które ogromnie mi się podobają i przy tym są szalenie fotogeniczne. Podobnie jak piękne drzwi w intensywnych kolorach.
3. Muzyka-nie tylko każdy znany zespół i wykonawca gra koncert w Londynie w czasie swojej europejskiej trasy, ale także muzyka wykonywana na żywo w jakimkolwiek barze w Soho czy w Camden jest niesamowita. Mało tego, nawet muzycy w metrze (szczególnie na Leicester Square and Charing Cross Station) są na najwyższym poziomie (nic dziwnego skoro, aby dostać pozwolenie na występy na stacjach metra trzeba przejść przez casting).
4. Przepiękne widoki z Primrose Hill, Hampstead Heath i St. Paul's Cathedral
5. Musicale na West Endzie
6. Malowniczy Regent's Canal-z pływającymi po nim kolorowymi barkami, tętniącym życiem Camden Lock i uroczą Little Venice.
7. Nie pada tak często jak się wydaje-w Londynie nie tylko pada mniej niż w jakimkolwiek innym miejscu w Wielkiej Brytanii (601 mm rocznie), ale też mniej niż w Rzymie (834 mm) i Bordeaux (923 mm)! Słynna londyńska mgła to też mit :)

A jeśli mamy ochotę na coś innego? Wystarczy wsiąść do pociągu i za niecałe 2,5 godziny będziemy w Paryżu ;)